لـمس کـن کـلمـاتـــی را . . . . کـه بــرایتــ مـی نویسـم تـا بخوانـی و بفهمـی چقــدر جـایتــ خـالیستــ تـا بـدانـی نبـودنتــ آزارمـ می دهــد ! لـمس کـننـوشتـه هـایــی را کـه لـمس نـاشدنیـستــ و عـریــان کـه از قلبــم بـر قـلم و کاغـذ مـی چــکد لـمس کـن گـونــه هـایــم را کـه خیــس اشـکـ استــ و پـر شیـــار لـمس کـن لحــظه هـایــم را تــویــی کـه مـی دانــی مـن چـگونــه عــاشقتــ هستــم لـمس کـن ایـن بـا تـــو بــودن هـا را لـمس کـن. . . !!